حسين شريعتمدارى: آقاى هاشمى رفسنجانى در جلد هفتم از سلسله كتاب هاى خاطرات خود كه اخيراً در 688صفحه و با عنوان «به سوى سرنوشت» منتشر شده است آورده اند كه حضرت امام(ره) با حذف شعار مرگ بر آمريكا و مرگ بر شوروى موافقت كرده و منتظر فرصت مناسب براى انجام آن بوده اند! آقاى رفسنجانى در صفحه 173اين كتاب و در نقل خاطرات خود از روز پنج شنبه 14تيرماه 1363مى نويسند؛

«... نماينده شوشتر هم آمد و پيشنهاد قطع شعار مرگ بر آمريكا و مرگ بر شوروى را مى داد. گفتم به طور اصولى تصميم گرفته ايم، امام هم موافقت كرده اند ولى منتظر فرصت هستيم.»

با عرض پوزش از جناب آقاى هاشمى رفسنجانى كه سوابق درخشان و فداكارى هاى فراوان ايشان در راه اسلام و انقلاب بركسى پوشيده نيست، بايد گفت آنچه آقاى رفسنجانى به حضرت امام(ره) نسبت داده اند با آنچه از مجموعه مواضع اعلام شده و خط شناخته شده امام راحل(ره) برمى آيد و در دسترس همگان است همخوانى ندارد. بديهى است در اين نوشته قصد آن نداريم- خداى نخواسته- جناب رفسنجانى را به «خلاف گويي» از قول امام(ره) متهم كنيم بلكه پاسخ ابهامى را مى جوئيم كه ايشان پديد آورده اند. ابهامى كه شايد پاسخ آن، خطاى آقاى هاشمى در نقل خاطرات خويش باشد كه به اعتقاد نگارنده، چنين است.

و اما در اين باره اشاره به چند نكته ضرورى است. نكاتى كه آنچه آقاى هاشمى رفسنجانى در خاطرات خود نقل كرده اند را نفى مى كند.

1- حضرت امام(ره) در تمامى طول حيات طيبه خويش از آمريكا با عنوان «شيطان بزرگ» ياد مى فرمودند و اصرار داشتند كه «هرچه فرياد داريد بر سر آمريكا بكشيد» و بر اين باور بودند كه «همه گرفتارى هاى مسلمين زير سر آمريكاست» و...

مرورى هرچند گذرا بر مواضع، سخنرانى ها، پيام ها، نامه ها و دستورات و رهنمودهاى امام راحل(ره) كه تماماً موجود و در دسترس همگان است كمترين ترديدى باقى نمى گذارد كه آن بزرگوار، دشمنى و مخالفت با آمريكا را يكى از اصلى ترين محورهاى استراتژيك نظام اسلامى دانسته و بر آن اصرار مى ورزيدند و از سوى ديگر شاهد بودند كه شعار مرگ بر آمريكا، اصلى ترين شعار مردم در تمامى تظاهرات، اجتماعات، نمازهاى جمعه و مخصوصاً در تمامى ديدارهاى مردمى با ايشان بوده است. بنابراين، چگونه مى توان تصور كرد كه حضرت امام(ره) شعار مرگ بر آمريكا را به مصلحت نمى دانسته اند ولى از اعلام صريح نظر مبارك خويش خوددارى ورزيده اند؟ مگر نه اين كه همواره از حضرت امام(ره) به «يك اشاره» بوده است و از مردم به «سردويدن»؟

2- در مقطعى از زمان اين احتمال مطرح شد كه شعار مرگ بر آمريكا مى تواند باعث آزردگى خاطر مردم آمريكا شود و بدبينى آنان نسبت به انقلاب اسلامى را در پى داشته باشد. در همان ايام حضرت امام(ره) به اين شبهه پاسخ داده و طى سخنانى در جمع پاسداران مسجد حضرت ابوالفضل(ع)- صحيفه امام جلد11 صفحه 254- فرمودند:

«اين ملتى كه الان دارند فرياد مى زنند مرگ بر آمريكا مقصودشان كارتر- رئيس جمهور وقت آمريكا- است. ملت آمريكا كه به ما كارى نكرده است. ملت آمريكا اگر بفهمد مطلب را، به حسب وجدان انسانى اش با ما موافق است.»

3- تعجب نكنيد! حضرت امام(ره) شعار مرگ بر آمريكا را يكى از دستورات رسول خدا(ص) مى دانستند... به اين نكته توجه كنيد؛

برخى از آخوندهاى دربار سعودى اعلام كرده بودند كه سردادن «شعار مرگ بر آمريكا» در مراسم برائت از مشركين غيراسلامى است و با مناسك حج سازگارى ندارد! حضرت امام(ره) با اشاره به آيه 28 سوره توبه خطاب به آنان فرمودند؛

«فرياد برائت از مشركان در مراسم حج يك فرياد سياسى- عبادى است كه رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم به آن امر فرمود. حال بايد به آن آخوند مزدور كه فرياد مرگ بر آمريكا و اسرائيل و شوروى را خلاف اسلام مى داند گفت؛ آيا تأسى به رسول خدا(ص) و متابعت از امر خداوند تعالى خلاف مراسم حج است؟ آيا تو و امثال تو آخوند آمريكايى فعل رسول الله(ص) و امر خداوند را تخطئه مى كنيد... و برائت و نفرين نسبت به دشمنان اسلام و محاربان با مسلمانان و ستمگران بر مسلمين را كفر مى دانيد؟».

همانگونه كه به وضوح ديده مى شود، حضرت امام(ره) «شعار مرگ بر آمريكا» را به مفهوم اعلام بيزارى از مشركان و ستمگران تلقى كرده و آن را ضرورى مى دانند، بنابراين چگونه مى توان پذيرفت كه آن بزرگوار با حذف اين شعار موافقت فرموده و منتظر فرصت مناسب براى انجام آن بوده اند؟!

4- امام راحل ما(ره) نه فقط بر ضرورت شعار مرگ بر آمريكا تأكيد مى ورزيدند، بلكه نسبت به حركت ها و اقداماتى كه هدف آن حذف اين شعار باشد نيز به شدت نگران بوده و هشدار مى دادند. ايشان طى سخنانى در ديدار با خانواده شهداى فاجعه 7تير به يكى از اجتماعات هواداران سازمان منافقين در روز عاشورا كه در آن با كف و سوت از سخنران مراسم استقبال شده بود اشاره كرده و هدف از اين حركت را به فراموشى سپردن شعار مرگ بر آمريكا دانسته بودند؛

«خط اين بود كه اصلاً آمريكا منسى- فراموش- بشود، يك دسته شوروى را طرح مى كردند تا آمريكا منسى بشود، يك دسته الله اكبر را كنار مى گذاشتند، سوت مى زدند و كف مى زدند آن هم روز عاشورا. خط اين بود كه اين قضيه مرگ بر آمريكا منسى بشود» -صحيفه امام(ره)، جلد15صفحه 29-

و دهها و صدها نمونه ديگر از اين دست كه در تمامى آنها حضرت امام(ره) به صراحت از ضرورت شعار مرگ بر آمريكا سخن گفته اند و...

5- حضرت امام(ره) در وصيت نامه سياسى-الهى خويش هم از تأكيد بر ضرورت شعار مرگ بر آمريكا غفلت نفرموده اند و در بخشى از اين وصيت نامه ضمن سفارش به برپايى مراسم سوگوارى حضرت سيدالشهداء عليه السلام، خطاب به سخنرانان، نوحه خوانان و مرثيه سرايان تأكيد مى فرمايند كه؛

«لازم است در نوحه ها و اشعار مرثيه و اشعار ثناى ائمه حق عليهم السلام به طور كوبنده، فجايع و ستمگرى هاى ستمگران هر عصر و مصر يادآورى شود و در اين عصر كه عصر مظلوميت جهان اسلام به دست آمريكا و شوروى و ساير وابستگان به آنان است جنايات آنان به طور كوبنده يادآورى و لعن و نفرين شود.»

آنچه به اختصار مورد اشاره قرار گرفت و فقط اندكى از بسيارهاست كمترين ترديدى باقى نمى گذارد كه امام راحل(ره)، بر ضرورت شعار مرگ بر آمريكا تأكيد داشته اند، تا آنجا كه در آخرين اثر باقيمانده از خويش، يعنى وصيت نامه سياسى-الهى خود نيز بر اهميت و لزوم آن اصرار ورزيده اند.

6- و اما، ضمن احترام به جناب آقاى هاشمى رفسنجانى كه بى ترديد از استوانه هاى انقلاب هستند، يادآورى نكته اى از وصيت نامه سياسى- الهى حضرت امام(ره) درباره آنچه به ايشان نسبت مى دهند، ضرورى است. امام راحل(ره) مى فرمايند؛

«... آنچه به من نسبت داده و يا مى شود مورد تصديق نيست، مگر آن كه صداى من يا خط من و امضاى من باشد، با تصديق كارشناسان، يا در سيماى جمهورى اسلامى چيزى گفته باشم.»

با توجه به اين توصيه اكيد حضرت امام(ره) بديهى است آنچه آقاى هاشمى رفسنجانى در خاطرات خود ياد كرده اند قابل پذيرش نيست، چرا كه اولاً؛ با بيانات صريح حضرت امام و مواضع شناخته شده و مستند آن بزرگوار در تناقض آشكار است و ثانياً؛ آقاى هاشمى براى اثبات نظر خود، هيچيك از معيارهاى مورد اشاره در وصيت نامه سياسى-الهى حضرت امام(ره) را ارائه نكرده اند و...

7- و بالاخره بايد به اين نتيجه منطقى رسيد كه جناب هاشمى رفسنجانى در برداشت خود از نظر حضرت امام(ره) دچار خطا شده اند و بى آن كه خود بخواهند يك نظر غيرواقعى را به امام راحل(ره) نسبت داده اند كه اين خطا، با توجه به شرايط اين روزها و نيز با توجه به دريافت روشن و مستند و تعريف شده اى كه مردم از ديدگاههاى حضرت امام(ره) دارند، قبل از آن كه براى ملت زيان آور باشد به شخصيت جناب هاشمى آسيب مى رساند و صدالبته تصحيح آن ضرورى است.