عشق يعني يك خميني سادگي ... عشق يعني با علي دلدادگي

 عشق يعني دست تو پرپر شده ... عشق يعني يك علي رهبر شده 

 عشق يعني لافتي الاعلي ... عشق يعني رهبرم سيد علي

 ضربان قلب من حسین

سلام به شهدای دشت کربلا

مشکی از اشک به دوش مژه دارم شب و روز

دوریت داده بمن منصب سقایی را

و محرم آمد و دل مي تپد براي حسين
شعار بزم سخن نام دلگشاي حسين

عروج پاک حسين است افتخار زمان
و جادوانه ترين عشق با نداي حسين

نماز عشق چه شيرين و با شکوه بود
اگر چه غرق به خون است دست‌هاي حسين

شنيد نغمه ي تکبير جبرئيل حزين
به سجده گاه ادب گشت هم صداي حسين

ز بردباري خورشيد بسي عجيب باشد
که ذره، ذره نگرديد در عزاي حسين

صداي شبنم مهتاب با نسيم سحر
ز شوق بوسه بباريد بر لقاي حسين

ستاره ها همه خاموش در حريم سپهر
ز آه ناله ي طفلان و اقرباي حسين

مرام راه حسين است درس مکتب ما
به عاشقان وفادار بر ولاي حسين

درود بر همه ي شاهدان و جان بازان
علي الخصوص بر سقاي با وفاي حسين

بهانه شمع بود صادقانه پروانه
کند به شيوه عشاق جان فداي حسين

حسين سرچشمه مهر و وفا بود
و نور ديدگان مصطفي بود

و آن گنجينه شهر مدينه
نصيب خاک پاک کربلا بود

هوالعزيز
درد دل فاطمه رجبي با رهبر معظم انقلاب

الحمدلله الذي هدانا لهذا و ما كنا لنهتدي لولا ان هدانا الله.
خدمت مقام معظم رهبري حضرت آيت‌الله خامنه‌اي حفظه‌الله تعالي:
پس از عرض سلام و ارادت خالصانه، ابتدا از خداوند سبحان طلب آن دارم كه تا ظهور دولت مهدي عجل الله تعالي فرجه ‌الشريف، سايه مبارك شما را بر سر اسلام و مسلمين نگاه دارد و بعد به عصمت كبراي حق،‌ حضرت صديقه طاهره سلام الله عليها توسل مي‌جويم كه ركن ركين ولايت فقيه را با زعامت وجود ذي‌جود حضرت‌عالي پشتيبان باشد،‌ تا سياست فاطمي سلام الله عليها، با مشي علوي عليه‌السلام در جامعه اسلامي از هر گزندي مصون بماند. ان‌شاءالله

مقام عظماي ولايت!‌..........                                              

 ما عکس تو را به کوی میدان زده ایم                   تصویر تو را به پرده ی جان زده ایم
در صفحه ی قاموس لغت بعد از تو                       بر معنی عشق خط بطلان زده ایم

استاد علي دواني اين نوشته 16 دي ماه و دوز پيش از وفاتشان براي انتشار به يكي از هفته نامه هاي سراسري سپرده بودند. اين نوشته به خوبي مواضع سياسي ايشان را در آخرين روزهاي حيات نشان مي دهد.

متن كامل اين نامه به نقل از خبرگزاري فارس به اين شرح مي باشد.

چرا بايد آقاي دكتر احمدي نژاد خود را تنها ببيند؟!

شنيده ام كه آقاي دكتر احمدي نژاد رياست محترم جمهوري در جمع دانشجويان دانشگاه امام صادق(ع) ضمن سخنراني از جمله گفته اند : «بعد از اينكه عليه دولت نوشتند، يك نفر پيدا شده چيزي عليه آنها گفته. بعد آمدند ديدند ايشان نسبتي با اعضاي دولت دارد. آن را گذاشتند كنار، فحشش را به دولت مي دهند. اينها همان كساني هستند كه مي‌گفتند همه اشخاص براي خودشان مستقلند. زماني يك خانمي آمد و مردانگي كرده است، خدا شاهد است من نديدم و نخواندم و نه در جريان بودم. در روزنامه ها نوشتند كه او پول داده، امكانات داده كه به كساني حرفي زده شود. اين دروغ است، حتي من شنيدم وزارت ارشاد احتياط كرده و آن امكانات معمولي عادي را كه به همه مي داده، به ايشان نداده است.»

شلمچه گرم است، به گرماي کربلا، و لفظ گرم هرگز به گرماي کربلا نيست، شلمچه از گرم هم گرم‌تر است. آفتاب تشنه است، سايه هم تشنه است، و در آن گرما حتي يخ هم تشنه است. سايه‌اي نيست که تن‌ها را پناه دهد، و اگر هم باشد تو خود را به سايه مسپار، چشم‌ها مي‌سوزد. پلک‌ها سنگين و روح خوش دارد، که تن را در اين گرما واگذارد و خود به عالم خواب بگريزد، عالم خواب گرم نيست و تشنگي را نيز در آنجا راهي نيست.

"سیدالشهدای اهل قلم"

عيد غدير بر همه دوستان مولا علي (ع) مبارك

بسم الله الرحمن الرحیم
پیش نوشت.
حسن نظری، وبلاگ «ازنور»، دوست خوب و از بچه های پایه کار مجمع دیروز در شیراز به دلیل بیماری فوت کرد، خانواده اش نمی دانند هنوز؛ لطفا زنگ نزنید خانه اشان ...
نوشت.

انا لله و انا الیه راجعون
***
همین سه-چهار روز پیش بود، اس ام اس زدم: «مرد حسابی کجایی؟! یک هفته است قراره بری دنباله کارا! ورقا رو رسوندی ابوذر؟! پسر این فرم ثبت نام را خودت تایپ کن بفرست بهش برای ساخت فرم چاپی...»
جواب داد : «بابا قصر شیرینم! وایسا فردا می رسم اوکی»

فردا شد، خبری نشد، زنگ زدم نتونستم باهاش تماس بگیرم، نمی دونم خاموش بود یا آنتن نمی داد ...
فردا شد
فردا شد ...
***

۱. حسین سیب سرخی
ردیف	موضوع	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	عمریه مستی می کنم		715	0:06:05

۲. حاج محمود کریمی
ردیف	موضوع	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	سایه ی مرغ سعادت به روی دلم کشیده		313	0:04:44
2	قاصدک دل من، به عشق شمس شموس		259	0:03:53
3	یادم می آد بچه بودم ...		480	0:04:05
4	اذن دخول حرم تو   یا اباالفضله		429	0:03:37

۳. مهدی مختاری
ردیف	موضوع	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	امام رضا اگه خوب یا بدم     امام رضا پیش تو اومدم		351	0:02:59

۴. حاج عبدالرضا هلالی
ردیف	موضوع	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	چه گویم مشهدت خاک برين است		363	0:03:03
2	من امام رضایی ام		805	0:06:51

 آن روز که در کوچه پس کوچه های حلبچه قدمشار می کردم...دفتر مشق های خاک و خول شده را می دیدم ..مدادهای شکسته و کتاب های ورق ورق شده بچه مدرسه ای های خفه شده از خردل و...می دیدم با خودم می گفتم :کاش تو را من می کشتم!

وقتی سعید داوودی را شب عملیات دیدم که عکس دختر سه ساله اش را نگاه می کرد و می بوسید و اشک می ریخت ...و همان شب لب اروند پیکر خون الودش را دیدم با خودم به این مردک می گفتم:

کاش تو را من می کشتم! 

مسعود ده نمکی

جمعي از شهداي سانحه هوايي اروميه ( فرماندهي نيروي زميني سپاه -فرمانده لشگر 27 محمدرسول الله (ص)-معاونتهاي طرح و برنامه- عمليات-اطلاعات و فرماندهي توپخانه نيروي زميني سپاه پاسداران انقلاب اسلامي

معمولا اول نامه‏ها مى‏نويسند اميدوارم حالت‏خوب باشد . ولى من مى‏خواهم بپرسم تو زنده‏اى يا مرده؟
مگر مى‏شود كسى شاهد آن همه ظلم باشد و از غصه نميرد؟ كربلا، چطور توانستى آن روز از ظلم ظالمان بر خاندان معصوم پيامبرصلى الله عليه وآله بر خود نلرزى؟ چطور توانستى لب تشنه رقيه دخترى كوچك كه فقط و فقط سه سال داشت را ببينى و چشمه آبى نجوشانى؟ كربلا چگونه تحمل كردى خون نوزاد شش ماهه‏اى را به روى صورت؟
آن روز غروب كه از خون عزيزان پيامبر صلى الله عليه وآله رنگين شده بودى، چه احساسى داشتى؟ چرا از آن روز به بعد هر كسى از بنى اميه را كه ديدى نبلعيدى؟

كربلا از تو گله دارم! چگونه آتش را در پروانه‏هاى زيباى آل عبا و خيمه‏ها ديدى و با خاك خاموش نكردى؟ كربلا تو كه آب را از لبان تشنه و خشكيده آنها پنهان كردى ، ديگر چرا آتش را خاموش نكردى؟
آه‏اى كربلا، مى‏گويند آب فرات از آن روز به بعد گل آلود شده، ولى تو چه؟
تو كه آن روز به آب راه ندادى، تا از دلت عبور كند ولى راه خون عزيزان على (ع) و فاطمه عليها السلام را در دل باز كردى، اكنون چه احساسى دارى؟ كربلا نمى‏دانم چرا، چرا تو براى ريخته شدن خون حسين (ع) بر روى دامنت انتخاب شدى؟ مگر در عذاب اين كه شاهد آن صحنه‏ها بودى نسوختى؟ آيا ذره‏هاى خاكت‏باز هم بعد از آبيارى شدن با خون آن جوانان پاك، از بارش باران لذت مى‏برد؟

ولى هر چه كه بوده و هست تو حالا مامن ارواح پاك هستى و شانه هايت زخمى تازيانه‏هاى نامردان زمانه . كربلا تو كه بستر خون و جسم شهدائى، كربلا تو كه عرصه هجوم وحشى قابيليان بر مطهرترين قطرات وجود مقدس خدا بر روى خاك بودى، تو كه شاهد معراج سيدالشهداء بودى، حتما فرشته‏ها را هم ديده‏اى كه از بيداد دشمنان خدا و ديوان ستمگر اشك ريختند . آيا مى‏توانم بپرسم مزه اشك و خون و غم و خاك به تلخى كدام زهر بوده است؟ كربلا، ديدن سرهاى بى تن بر نيزه‏ها و تن‏هاى بى سر و نعش اطفال و خاكستر گهواره‏ها چگونه بود؟ كربلا نمى‏دانم دلت‏سوخت‏يا پژمرده و يا . . .

ولى كاش مى‏شد راه ما به خاك تو باز مى‏شد تا تربت متبرك تو را لمس مى‏كرديم هر چند وقت‏يك بار به منزلگاهى در نزديكى تو مى‏آييم، ولى جز اشك و حسرت ديدار تو و بوسه بر خاكت، جاى پاى عزيز زهرا عليها السلام، چه به ما مى‏رسد، دعاى عرفه فيض كمى نيست ولى ما تو را و مقبره مولايمان را مى‏خواهيم . مولاى غريب و مظلومان حسين (ع) كه در آغوش خود نگهدارى مى‏كنى . كربلا تو را به خدا قسم مى‏دهم از آن گلها خوب مواظبت كن . نمى‏دانم قدرشان را مى‏دانى يا نه؟

دلم مى‏خواهد سرتاسر سرزمين تو را پا برهنه، با اندوهى از زنجيرهاى گداخته در گرماى آفتاب سوزان صحرا بر دست و پا و گردن قدم مى‏زدم و زجر تمام تازيانه‏ها و سيلى‏ها را مى‏كشيدم و در آتش خيمه‏ها مى‏سوختم ولى در اين قرن‏هاى دور، قصه غصه اشك و تنهائى زينب عليها السلام و رقيه عليها السلام را نمى‏شنيدم . كربلا كاش مى‏شد از فرط غصه دل كوچك رقيه كه با سر بريده بابا حرف مى‏زد، نفسى كه فرو مى‏دهم ديگر بر نيايد و يا دست آن پليد پست فطرتى كه چادر از سر زينب كشيد را قطعه قطعه كنم .

كربلا آيا شنيده‏اى كه از تو مى‏پرسند:

كربـلا تـا چنـد روز آن جســم پــاك

ماند بى غسل و كفن بر روى خاك

هر وقت كه اين شعر را مى‏شنوم دوست دارم اين كالبد را بشكافم تا شايد از رنج‏شنيدن اين ابيات آزاد شوم .
نامه‏ام كمى طولانى شد . شايد تا زمانى كه جواب نامه‏ام را ندادى ديگر نامه ننويسم يا شايد خدا خواست و به ديدارت آمدم و يا شايد هم از غصه . . . .

نوای دلتنگی

برای شنیدن،چند لحظه صیر کنید